Toen Craftman nog een Craftmannetje was schreef hij al verhalen, ben ik net achter gekomen. Na het jaarlijks uitmesten van mijn kamer, kwam ik een schrift tegen uit 1992 waarin ik al eigenaardige gedachtegangen had. Best leuk om dat weer eens terug te lezen. Met enige onschuld en spelfouten schreef ik als 12-jarig mannetje het volgende:
De Halloween Man
Het was de dag na Halloween. De ouders van Betty haastten zich naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis van Detroit. Een uur later komen ze snikkend elkaar vasthoudend naar buiten. Betty is dood.
De volgende dag staan de kranten er vol mee. Het derde meisje vermoordt door een psychopaat, de zogenaamde Halloween-man.
Het is de dag voor Halloween, alle kinderen maar ook vele volwassenen en ouders bereiden zich voor op de traditionele avond. Ouders haasten zich naar kostuumzaken om kostuums te reserveren voor hun kinderen of proberen ze zelf te maken. Kinderen maken versieringen zoals pompoenen en vestigen skeletten voor de deur. Een voorbeeld van zo’n gezin is het gezin Valley, bestaande uit moeder Eve, vader Dave en hun twee dochters. Dorothy, die 16 jaar is en Andy, die 8 jaar is. Zij doen Halloween eigenlijk alleen nog maar voor Andy, omdat Dorothy er eigenlijk te oud voor is.
“Mama” roept Andy. “Heb jij de pompoenen gekocht?”
“Ja hoor” zegt Andy’s moeder.
“En de kaarsjes voor in de pompoen?” zegt Andy
“Oh, die ben ik vergeten, eh, Dorothy, kan jij even naar de supermarkt kaarjes halen?”
Met veel gemopper zoals ‘waarvoor ik nou altijd’ en ‘laat dat haarzelf eens doen’ ging ze op weg naar de supermarkt. Het was best nog wel een eind lopen en het werd al schemerig, dus moest je oppassen, want ’s avonds kom je heel wat gespuis tegen. Vooral op de weg door het bos, omdat het daar helemaal overdekt met een bomentapijt. Het is er altijd een griezelig stuk weg geweest, er is wel eens een keer iemand vermist en vermoordt. Dat is niet zo moeilijk, want wapens zijn in Detroit heel gewoon. Nog verzonken in haar gedachten liep ze het bos in.
…
wordt vervolgd
)
)
)
){kind=link}