Archief voor September 2002

Meer content

Tuesday 10 September 2002 door Craftman

Op dringend verzoek, meer content! Maar dat moet eigenlijk ook, want zonder iets te melden te hebben word je toch alleen maar hersendood. En in een klaagcultuur als Nederland moet je altijd wat te melden hebben.

Ik ga klagen dat er zoveel geklaagd wordt.

Mensen zitten achter de tv te klagen dat er om het kwartier reclame is. Mensen zitten de NS de huid vol te schelden als ze weer eens te laat zijn. Maar ik denk dat dat klagen flink afneemt als er al twee weken lang niks te vreten is. De trein komt een kwartiertje later, boeien. Of zullen de mensen nog steeds woedend het NRC opbellen dat ze hun krantje niet hebben gehad vandaag, terwijl de kogels om hun oren vliegen.

klagen is een luxeprobleem.

Omkatneiging

Monday 9 September 2002 door Craftman

Na een jaar te bestaan op het internet, krijg ik toch omkat-stuipen. Heel lang vond ik het wel best in de vorm die het was, maar ik ben toch stiekem een beetje aan het frutten geweest. Paneeltje daar, tintje opschroeven hier, maar voldoening geeft het niet. Er moeten wat funderingen onderuit gehaald worden denk ik. Suggesties zijn van harte welkom in het reactiefrutje.

Argumenten?

Friday 6 September 2002 door Craftman

Alles moet verantwoord zijn wat je zegt. Als je iets roept, maar het goed onderbouwd zijn, en minstens drie algemeen geaccepteerde argumenten aandragen. Anders val je door de mand, en verlies je je geloofwaardigheid. Maar zo af en toe begint er iets te kriebelen, iets wat je wilt roepen zonder dat er ook maar enige gedachte achter zit. Gewoon eruit spugen en de voldoening halen uit het feit dat het gehoord is, niet dat je gelijk hebt.

Zo heb ik dat met het fenomeen Patty Brard. Mag ik even?

Wat een ontzettend uitgeleefd schepsel is dit. Door de jaren heen het vel rechttrekken en lippen opduwen resulteert is een smakeloze vertoning van een levensmoe grogwijf.

Waarom hebben ze haar voor de tv-camera’s gedouwd? Misschien had de regisseur andere gedachtes over haar eerste verschijning op de commerciële TV, toen ze met “Gaan met die Banaan” van start ging. Bleek achteraf een candid camera-programma. Regisseur balen. Weer niemand voor onder de bureautafel.

En dat was het, einde mening, zonder onderbouwing. Lekker is dat af en toe. Tegen onredelijkheid kan je niets inbrengen.