Craftman

Ik kon het toch niet laten, even een stukje vanuit het zonnige Zakynthos. Het is hier goed te doen, misschien een beetje te warm, m’n vingers glijden bijna van de toetsen af, maar ik heb niks te klagen. Zakynthos is in een paar jaar van een klein vissers-eilandje opgetrokken naar een bedrijvige toeristenfabriek. En dat is ook te merken aan de mentaliteit van de mensen hier. Alles gaat hier nog rustig aan, maar dat is ook wel nodig in de middaguren.

Maar je ziet toch dat de lokale bevolking zich aardig heeft aangepast aan de vreemde mensen met het grote geld, uit alles wordt geprobeerd om een slaatje te slaan. Zelfs als de toeristen er zelf niet om vragen. Zo probeerde gister een toen nog vriendelijke meneer zijn donuts aan mij en m’n vriendin te slijten. Met een mandje donuts lonkte hij ons, en nieuwsgierig als ik ben, ging ik eens even buurten. Hij douwde gelijk 4 donuts in onze handen, niet zeggend hoeveel ze kosten. Mijn vriendin dacht gelijk ‘wat aardig’ en nam een stevige hap. Zelf omarmde hij mij als z’n eigen zoon. Hij kwam zo vriendelijk over dat de schijn ervan af droop. Ergens klopt er iets niet. En acht euro voor een paar donuts is ook wel iets te veel. Dus ik wilde ze allemaal teruggeven, maar had er nog wel eentje betaald. Het is ook overal hetzelfde.

Geplaats in categorie Dagelijks. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.