Craftman

Iets wat speelt bij veel mensen, werken ze om te leven of leven ze om te werken?

Veel mensen rennen hun eigen leven voorbij met hun zoektocht die vaak (onbewust) door andere mensen is opgelegd. Je wordt geacht om je nuttig te maken voor de maatschappij, uitgedrukt in geld. Je wordt geacht om zo snel mogelijk school na school de leerstof te absorberen. Geen tijd om te reflecteren, want de volgende beslissing moet alweer genomen worden.

Ergens wel begrijpelijk omdat anders een samenleving (volgens mij niets meer dan een door de mens gecontroleerde chaos) geen stand houdt, en vooral niet in een land als Nederland met hoge sociale en economische prestaties. Eigenlijk zijn dit meer ‘verwachtingen’, want het kan ook met minder en zo blijft er meer tijd over om eens om je heen te kijken en goed beseffen wat je nu hebt en later zal missen.

De balans zal voor ieder anders uitslaan denk ik, maar ik weet van mezelf dat ik persoonlijk geluk ver boven geld, carriere of andere kapitalistische verwachtingen zet.

Mijn reden voor het plaatsen van deze droge stof? Het is weer tijd voor een volgende beslissing.

Geplaats in categorie Reflectie. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.