Craftman

Jawel, vanaf heden is deze site ook uitgerust met een heuze NS reisplanner. Ik vertrouw de NS niet helemaal meer qua punctualiteit en heb hun reisplanner maar in mijn site gegoten.

Ga zonder vertraging naar de reisplanner

In de trein, op weg naar mijn werk. Half ingedommeld en kwijlend worden mijn activiteiten verstoord door Sieger. Met zijn standaardpraatje probeert hij zijn dagelijkse kost te verdienen en als je hem tegenkomt, klinkt het ongeveer zo:
“Hallo, als ik jullie even mag storen, ik ben Sieger en ik kom jullie storen met heel onbeschoft bedelen. Ik bijt nog steeds niet, en ik ben ook geen zakkenroller. Als jullie mij een stukje verder willen helpen, ik bijt namelijk nog steeds niet. Ik ben het alleen zat om uit die bakken te graaien, te ontbijten, lunchen en te dineren. Dames, heren, een kleine bijdrage alstublieft.”
Ik heb hem zojuist een boterham gegeven.

Aangekomen op Rotterdam Centraal botste ik tegen weer een zwerver op. ‘Mag ik u watte vragen ?’. Ik kon nog net een paar van zijn gegiste speekseldruppels ontwijken.
‘Is het voor drugs?’, grijnsde ik. ‘Tuurlijk niet meneer!’. Hij vouwde zijn mondhoeken omhoog zodat zijn beerput vol glorie te aanschouwen was. ‘Ok dan hier, ook jij een boterham.’ Vijf seconden lang keek hij een beetje sullig. Toen hobbelde hij weg, op een manier die sprekend op die manke duif leek, die net op mijn jas had gescheten. Ik kon nog net zien dat hij het zilverpapiertje zorgvuldig van de boterhammen had afgewikkeld en nu zijn aansteker eronder hield.

Bij de uitgang, gehuld in het lawaai van piepende trams, zag ik weer een zoekende blik. Het handje opgeheven, een paar aangekoekte munten kleefden aan zijn handpalm. Onder de indruk van twee voorbijlopende melkklieren begon hij nog half kwijlend: ‘Meneer..’

‘Mag ik u wat.. o shit nee, laat maar. Jij bent die boterhammen-dude.’