Craftman

Ik heb veel positieve reacties ontvangen omtrent het vernufte tooltje. Soms zeggen mensen dat sommige posts opeens een stuk helderder worden. Reacties als ‘ooh, zeg da dan!’ zijn nu geclusterd in m’n mailbox.

Gaan de posts van uw log ook niet altijd over voor de hand liggende zaken? Bent u bang dat uw lezer het niet meer snapt? Of snap je sommige sites niet helemaal zoals je eigenlijk zou willen?

Top, dan is neukalizer misschien ook wat voor jou. Met veel zorg en na intensieve research zijn juist die woorden vervangen die tot zoveel onduidelijkheid leiden en vervangen door de primaire oerdrift in de diepste zin van het woord.

Om even wat helderheid te verschaffen, haal ik deze even tijdelijk uit de oude doos:

Soms zijn er dingen waar je je zo erg aan ergert, dat er nog geen bestaand woord voor is. Daar moet dus een woord voor uitgevonden worden dat de lading moet dekken, en ik hoop dat het genoeg is:

Grogwijf [pren: GRÔG’wijf] (het ~ (v.)) 1 [meestal pej.]: vrouwelijk individu met de uitstraling van een grindtegel, schaart zich meestal in groepen van vier à vijf mede-grogwijven. Een grogwijf leeft en plant zich voort voor 90% in discotheken en in de directe omgeving daarvan.

Een grogwijf heeft een aantal bijzondere rituelen, een daarvan vindt plaats op de dansvloer waar ze een soort indianendans uitvoeren rond de meegebrachte hand- en rugtassen die het bekende handzame formaat hebben. In deze hand en/of rugtassen zit voor minimaal vijf keer het volume aan spullen als deze groot is. Opmaakdoos, sigaretten, pepperspray, douchecabine en gsm zijn hier enkele voorbeelden van. Als onderdeel van het paringsritueel gaan grogwijven met minimaal zes soortgenoten naar de wc, waar ze in een geheim compartiment overleg plegen en combat-technieken besproken worden.

Grogwijven communiceren met elkaar door middel van een onschuldig en soms dom lijkend gegrinnik en gegiechel, maar er bestaan vermoedens dat er op een soort subsonar niveau meningen en theorieën uitgewisseld worden.
Per discotheek is er ook een oppergrog, die het hoofd vormt van een soort hierarchië struktuur. De oppergrog heeft vrij partnerkeuze, de ondergeschikten mogen op geen enkele wijze concurreren met de oppergrog anders vind er een afstraffing plaats. Technieken die gebruikt worden tijdens dit gevecht zijn het ‘met nagels bewerken‘, het ‘aan haren trekken‘ en het wat sullig ogend ‘veelvuldig wapperen met de handen‘. Na het gevecht neemt er eventueel een verschuiving in de hierarchie plaats.

Een grogwijf komt tenslotte het meest voor in de blonde variant, maar ook in de bruine, zwarte en rode variant.

Ik ben zo vrij geweest om dit gelijk te sturen naar de Van Dale taalcommissie.

Loggenoten,

Via deze weg wil ik het gaan hebben over de toekomst. Heden ten dag is er veel te veel ruimte voor ontoelaatbaar gedrag. En dat moet aangepakt worden. Waar sommige van mijn collega’s gefaald hebben, zal ik mijn uiterste best doen om wel aan de belofte te voldoen. Het is tijd voor maatregelen, het is tijd voor actie: Het is tijd voor Grogbaar Nederland. In tegenstelling tot sommige partijen, wiens naam ik niet zal noemen, zal deze partij wél een verkiezingsprogramma hebben, en dat zal er als volgt uitzien:

• Het systematisch uitzetten en deporteren van grogwijven
• Grogwijven ontmaskeren door middel van het verplicht dragen van lichtgevend handtasje.
• Verplicht een keer per week groggen met gestrekt been
• Cursus ‘Internationaal groggen’ voor beginners en gevorderden invoeren in het huidig basisschool programma.
• Optionele cursus Tourette voor het voortgezet onderwijs om jongeren scherp te houden

En dat is een Hell Of A Job.

Ik hoop dat ik u, als zwevende kiezer zijnde die weet dat het anders moet maar niet precies hoe, een gezonde duw in mijn uitgestippelde richting heb gegeven. We gaan er een leuke tijd van maken.

At your service,

Lijsttrekker Grogbaar Nederland

In het tweede deel van de cursus groggen voor beginners wil ik het gaan hebben over ‘awareness’. Om meer inzicht te verschaffen over de omvang van het fenomeen ‘groggen’, is het een leuk feit dat Grog inmiddels ook binnen de gastronomische wereld al jarenlang een begrip is.

Voor het klaarstomen van groggers op het Amerikaanse front, varieert het menu in het restaurant van Grog favorites tot Grog originals, onder het mom van: “Ingieten met den paplepel”.

Ja grogwijven, ik schrijf er weer over. Iedere keer is het weer raak. Denk je dat je nou eindelijk eens een rustig avondje in een disco door kan brengen, onder het genot van nutteloze muziek en waterig bier.. Nee hoor. Mooi niet. Wil er gelijk weer zo’n grogwijf aan je leuter hangen. Zout nou toch eens op. Er kan nog geeneens haar op zitten. Afgelopen zaterdag was het weer zover:

G = Grogwijf
C = Craftman

G: “Halloo, heb je nog muntjes voor me?”
C: “Sorry, ik heb je niet goed verstaan”
G: “Heb je nog muuntjes??”
C: “Hm, toch wel dus. Eeeh, nee. Ga weg. Wat denk je wel trouwens, met je hoofd”

V = Vriendin van G. (aka Grog II )

V: “Ja maar ze is toch mooooi.. dan mag ze toch wel muuuntjes?”
C: “Kan wel wezen. Als schoonheid verder als huid-diep bepaald zou zijn, zou jij verrekte lelijk zijn. En jij V, bent sowieso al lelijk. Tot kijk.”

Zowel V. als G. maakte nu een soort spastische bewegingen als twee slangen die willekeurige kronkel-bewegingen maakten, nadat ze door hun prooi zijn uitgelachen. Mooi is dat.

Toen Craftman nog een Craftmannetje was schreef hij al verhalen, ben ik net achter gekomen. Na het jaarlijks uitmesten van mijn kamer, kwam ik een schrift tegen uit 1992 waarin ik al eigenaardige gedachtegangen had. Best leuk om dat weer eens terug te lezen. Met enige onschuld en spelfouten schreef ik als 12-jarig mannetje het volgende:

Het was de dag na Halloween. De ouders van Betty haastten zich naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis van Detroit. Een uur later komen ze snikkend elkaar vasthoudend naar buiten. Betty is dood.
De volgende dag staan de kranten er vol mee. Het derde meisje vermoordt door een psychopaat, de zogenaamde Halloween-man.

Het is de dag voor Halloween, alle kinderen maar ook vele volwassenen en ouders bereiden zich voor op de traditionele avond. Ouders haasten zich naar kostuumzaken om kostuums te reserveren voor hun kinderen of proberen ze zelf te maken. Kinderen maken versieringen zoals pompoenen en vestigen skeletten voor de deur. Een voorbeeld van zo’n gezin is het gezin Valley, bestaande uit moeder Eve, vader Dave en hun twee dochters. Dorothy, die 16 jaar is en Andy, die 8 jaar is. Zij doen Halloween eigenlijk alleen nog maar voor Andy, omdat Dorothy er eigenlijk te oud voor is.

“Mama” roept Andy. “Heb jij de pompoenen gekocht?”
“Ja hoor” zegt Andy’s moeder.
“En de kaarsjes voor in de pompoen?” zegt Andy
“Oh, die ben ik vergeten, eh, Dorothy, kan jij even naar de supermarkt kaarjes halen?”

Met veel gemopper zoals ‘waarvoor ik nou altijd’ en ‘laat dat haarzelf eens doen’ ging ze op weg naar de supermarkt. Het was best nog wel een eind lopen en het werd al schemerig, dus moest je oppassen, want ’s avonds kom je heel wat gespuis tegen. Vooral op de weg door het bos, omdat het daar helemaal overdekt met een bomentapijt. Het is er altijd een griezelig stuk weg geweest, er is wel eens een keer iemand vermist en vermoordt. Dat is niet zo moeilijk, want wapens zijn in Detroit heel gewoon. Nog verzonken in haar gedachten liep ze het bos in.

…

wordt vervolgd

In het kader van de cursus “Internationaal groggen voor beginners” volgt hier de eerste oefening. Bij het eerste lesmateriaal is de module “Nederlands/Engels” en “Belgisch/Duits” aanwezig. Klik hier om deel 1 te beluisteren.

Even een ommetje maken in de ‘koopgoot’ in Rotterdam. Mensen krioelen om me heen en ik probeer aandachtig de structuur te zien in de willekeurig lijkende bewegingen van de behendige consumeerders. Werkbijen, driftig op zoek naar alles wat maar rood en te koop is. Want het is bijna valentijnsdag. Verplicht vrijwillig aan meedoen, anders zwaait er wat. Het is ook niet een samenzwering van alleen winkels, maar volgens mij ook een joint venture tussen detailhandel en vrouwen. In ruil voor wat uitverkoopavonden bij lingeriezaken, stimuleren zij mannen tot het kopen van nutteloze producten. Als je met niks aan komt zetten zijn ze boos en dreigen ze met sancties. En die zijn niet fijn. Mijn gedachten waren nog net niet genoeg afgedwaald of ik zag het.. HET signaal. Het gebeurde ook allemaal zo snel.. Twee echtparen die langs elkaar liepen, de vrouwen die elkaar vluchtig aankeken, behendig naar onder wezen en kort knikte. De man achteloos voorthobbeld. Hij had echt niks door, maar het bewijs hing aan zijn voeten. Twee verschillende sokken. Arme ziel, het begin van het einde..

Laatst is mij vertrouwelijk verteld door een lotgenoot die in de hel is geweest en terug is gestrompeld met een boodschap aan alle mannen ter wereld. De vrouwen hebben een plan. Ze willen de wereld ontdoen van mannen, de extase van de ultra-feministische beweging. Ze geven een signaal af aan elkaar door bewust de man twee verschillende sokken te laten dragen. Het teken is gegeven, en nu spreiden ze op deze manier het woord. Jarenlang ploeteren ze al in ondergrondse sluizen om hun plan door te voeren: om de emancipatie af te maken. Vrouwen kunnen elkaar al bevruchten, dus waarom nog mannen?

Stel de navelstreng wordt nooit doorgeknipt. Dan zit de hele mensheid nog met de navelstreng aan elkaar verbonden. Slierten met generaties achter elkaar, als een soort boom. Dochter aan moeder, kleindochter aan dochter. In die boom zijn ook nutteloze, doodlopende vertakkingen. Die worden ‘mannen’ genoemd. De minachting droop ervan af toen een soort Pamela Fortuyn hierover sprak.

Ik keek dof uit mijn ogen, en even had ik het gevoel dat ik stikte, want ik zag de ware aard van de vrouwen daar in de koopgoot. Hun onschuldig ogende hulsje viel van hen af als een vlies van een rotte pinda. Bedorven, duister, hun schatergelach galmde in mijn oor. Ik kom hier nooit, NOOIT meer terug..

Sommige mensen weten echt niet wat nou wel en niet kan. Ik zou door de grond zakken als ik de persoon in kwestie zou zijn. Zet het geluid aan, en hoor wat deze droplul te melden heeft. Wie kan die gozer alsjeblieft zijn mond laten houden..

Er lopen behoorlijk veel pijnlijke mensen rond. Mensen die overal tegenaan schoppen, die andere altijd overal de schuld van geven. Wat heb ik een hekel aan dat soort mensen. Zodra je zegt dat zij ook wel eens ergens schuld aan kunnen hebben, raken ze in een soort van spastische woedeaanval en beginnen je te overtuigen dat dat echt niet klopt. En dat je overigens een klootzak bent. Wie proberen ze nou te overtuigen? hunzelf? Ik zou geen haar beter zijn om te zeggen dat het neurotische dwangmongolen zijn, dus ik ga dat soort mensen proberen te begrijpen.

Stel je bent een delinquent. Je hebt er niet om gevraagd, maar een combinatie van dyslexie, een moeder die je er constant aan herinnert dat je geboorte ‘een vergissing’ was, en de kennismaking met een hartelijke groep mensen die auto’s stelen, heeft je gemaakt tot wat je bent. Je hebt geen televisie, want die kan je niet betalen. Dus breek je bij mensen in en gapt hun toestel. Als ze thuiskomen hebben ze het afschuwelijke gevoel dat ze zojuist zijn verkracht.

Op een dag, midden in een inbraak, besef je dat de vrouw des huizes nog thuis is. Ze komt de kamer binnen. Even kijken jullie elkaar aan. Je denkt dat je haar zou kunnen verkrachten. Maar dan zou je haar moeten vermoorden, zodat ze je niet kan identificeren in een confrontatie bij de politie. Je bedenkt je en holt zo snel mogelijk het huis uit. Over een paar jaar zul je verbitterd en doorgedraaid zijn om die verkrachting door te zetten.

Natuurlijk draag je een hoop pijn mee. Maar je zult die pijn je leven lang aan anderen opdringen.