De Waarheid
13 January 2002 - 00:53 door CraftmanMensen zijn altijd op zoek naar de waarheid. Is iets wel of niet gebeurd, is iets wel of niet goed. De waarheid is niet onder te verdelen in zwart of wit. Het is een verdwaasde zoektocht in een immens gebied vol grijstinten.
De waarheid is niet enkelvoud, het is ook niet door een persoon te bezitten. Het is gemeenschappelijk goed, de waarheid is van ons allemaal en we mogen allemaal een stukje bezitten. De mensheid als collectief brein bezit de waarheid.
Puzzelstukjes. In een grote legpuzzel. We proberen de stukjes zo goed mogelijk neer te leggen zodat we een overzichtelijk geheel krijgen, en de overige stukjes moeten erbij gefantaseerd worden. Deze resterende stukjes wordt meestal gecompenseerd door vertrouwen. Vertrouwen is de de opvulling van hetgene wat je al weet naar het geheel. Je moet uitgaan van dingen. Axioma.
Oftewel lekker boeien wat de waarheid is. De waarheid is de uitkomst van het carthetisch product van alle waarnemingen, het gewogen gemiddelde van ethisch verantwoorde meningen, het alomvattende geheim van het pluisje in je navel.
13 January 2002 - 00:57
Waarheid is zoiets als geschiedenis, namelijk wat iedereen denkt dat er gebeurd is!
13 January 2002 - 21:20
Waarheid is zelfs zo denkbeeldig, dat als je iemand regelmatig gaat zitten aanpraten dat hij/zei eens iets (zomaar iets) gedaan heeft zonder dat hij weet dat jij het hem maar aanpraat hij er zelf heilig in gaat geloven (bron: KIJK). En dat pluisje…? Dat zijn stofjes die als knikker in het putje rollen, als vissen in een fuik, als mensen bij een voetbalwedstrijd, knokpartij of in een kroeg, als ruimtepuin dat een zwart gat wordt ingetrokken… een veld van cosmische krachten die de pluisjes in je navel trekken, om daar te vermenigvuldigen, te groeien en uiteindelijk de gehele mens over te nemen, zijn gedachten te sturen en hem uiteindelijk op de afgrond van slechtheid af te sturen. Vele dictators ed. zijn uit navelpluisjes ontsproten en de enige remedie is af en toe flink te pulken…
18 January 2002 - 23:42
waarheid.. is niet meer dan een bevestiging van wat mensen willen horen..wat voor de een een waarheid is betekent niet dat het voor een ander ook de waarheid is..het blijft een interpetatie van de wereld om ons heen.. Dit maakt de waarheid een krachtig wapen.. Wie zegt dat de kleur groen die wij deze naam hebben gegeven omdat wij vonden dat dit feit een naam moest hebben daadwerkelijk de kleur groen want in het donker blijft het de kleur zwart…de mens streeft er blijkbaar naar dingen in zijn demensie te zien, op deze manier te verklaren en op die manier het in hapklare brokken op te delen en op te slaan in zijn verstand. Waarom?? zodat we verder kunnen kijken dan een groen grassprietje..
19 January 2002 - 23:36
Ja, want dan zien we twee groene grassprietjes, of drie, of misschien zelfs wel een hel wei! (Met koei’n, jammie biefstuk!)
27 January 2002 - 17:05
Hallo, nog even een berichtje van mij, dat ik vond in het Guinness World Records boek, dat ik hier wel op zijn plaats vond: “GROOTSTE VERZAMELING NAVELPLUIS
Graham Barker uit Australië heeft sinds 1984 15,41 gram van zijn eigen navelpluis verzameld. Het verzamelen ervan is voor hem een vaste dagelijkse gewoonte geworden. Het uiteindelijke doel van Barker is genoeg navelpluis te verzamelen om een kussen te vullen. Bla bla bla…
Hij heeft inmiddels tweeënhalf pot met pluisjes verzameld. Bla bla bla…”
Tweeënhalf pot NAVELPLUIS!?! Wat bezield je dan?
14 July 2003 - 22:28
Ja, ja, één groen grassprietje, vervolgens 2 groene grassprietjes, dan 3 groene grassprietjes … een hele wei maakt alle grassprietjes bij elkaar weer onzichtbaar door één groen vlak te creeëren … en groen, inderdaad, is dat wel hetzelfde als wat jij ziet .. ?
Hoe dan ook alles is relatief! Alles is wederzijds afhankelijk van elkaar … niets kan bestaan zonder wat anders … (gras groeit immers ook niet zonder, aarde, zon en water, etc.)
Iets is dat "iets" omdat WIJ dit zo bedacht hebben! En omdat WIJ zo naar de wereld kijken: wij zien een groot grasveld als één groen vlak omdat we niet alle grassprietjes afzonderlijk van elkaar meer kunnen waarnemen met ons beperkte zicht … Maar: insecten zien het als hun leefwereld, een piloot als een plek voor een noodlanding, een boer als een plek voor koeien om te grazen, honden om er heerlijk op de kunnen schijten en kinderen om er te spelen (en door die hondenpoep te rollen) … etc. Alles is relatief ten op zichte van wat anders!
Er komen een mooie meneer of mevrouw langs; de ene is meteen verliefd en de andere raakt mateloos geïrriteerd … Hoe kan dat nu!? Als dus die (mooie) meneer of mevrouw ècht irritant was - als die eigenschap dus ECHT aanwezig was - dan zou toch iedereen dat moeten ervaren?
Wat een ellende kan dat geven, als we overal maar namen op plakken: leuk, niet leuk, mooi, lelijk, aardig, stom, etc. De grens bepalen we zelf daarin dus de enige manier om dit "conflict" op te heffen zit ook in onszelf … (hé, das makkelijk, geeft meteen een reden om géén ruzie meer te maken met elkaar
Als alles dus van elkaar afhankelijk is, relatief dus, dan kunnen we dit alles bestempelen als een relatieve waarheid … Het zit tussen onze oren (en dus relatief ten opzichte van ons intellect) … Als dit zo is, wat is er dan "echt" waar? Als niets op zichzelf staat en altijd maar afhankelijk van iets anders, bestaan de dingen dan wel echt?
Bestaat er iets als een absolute waarheid? Iets dat toch alles overstijgt en onafhankelijk is van wat anders?
7 September 2007 - 10:20
De waarheid is de waarheid. De waarheid is heel simpel, alleen de wereld is complex. Metafoor om het duidelijk te maken: Verkeersregels zijn heel simpel, het verkeer is heel complex. Omdat het verkeer leeft in de verkeersregels. Net zoals de wereld in de waarheid leeft. Een voorbeeld van waarheid? Pi, zwaartekracht, je geweten.